पुन्हा एकदा उजाडतय बाहेर

पुन्हा एकदा उजाडतय बाहेर

माझ्या मनातला काळोख तसाच ठेवून,
शिरतोय एका नव्या दिवसात, नव्या वर्षात मी,
माझ्या न सुटलेल्या प्रश्नांचं गाठोडं घेवून.

सभोवती जल्लोष, चैतन्य, आनंद आहे
मी पाहातोय एकटक अलिप्तपणे,
सभोवती आक्रोश, दु:ख, रुदन आहे
अनुभवतोय थोड्याफार फरकाने.

धडधडत वणव्यासारखं जळता येत नाही
गात्र थंड गार, पेट घेत नाहीत,
शिळा होवून अचेतन पडून राहता येत नाही
प्रश्नांचा जाळ, आतली आग शांत होवू देत नाही.

हसता येत नाही स्वतःवरच. प्रश्न गहन आहे
कस म्हणावं, आयुष्य खुळा खेळ आहे,
स्वतःभोवती स्वतःच गुरफटवलेला प्रश्नांचा गुंता, उगीचच
खरच आयुष्य खुळा खेळ आहे.

दिसामासांच्या समिधा होतात
धग वाढत वाढत चालली आहे,
विचाराची राख सगळीकडे पसरत
काजळी काळोख वाढवत चालली आहे.

सूर्य उगवतोय उगवू दे, रात्र होतेय होवू दे
शतपट ताप आणि काळोख मी उरात घेवून जगतोय,
तुम्ही आज जागलेले पुन्हा झोपाल, उजाडलेले काळोखाल
मी माझ्या उजाडण्याची, शाश्वताची वाट बघतोय.

About these ads